coincidir

verb

· common · Conjugations

to coincide, to run into (someone)

"Coincidimos en la boda de Ana."

We ran into each other at Ana's wedding.

coincidir infinitive

Base forms

infinitive coincidir
participle coincidido
gerund coincidiendo

Present "I coincide"

yo coincido
coincides
él/ella coincide
nosotros coincidimos
vosotros coincidís
ellos/ellas coinciden

Preterite "I coincided"

yo coincidí
coincidiste
él/ella coincidió
nosotros coincidimos
vosotros coincidisteis
ellos/ellas coincidieron

Imperfect "I used to coincide"

yo coincidía
coincidías
él/ella coincidía
nosotros coincidíamos
vosotros coincidíais
ellos/ellas coincidían

Future "I will coincide"

yo coincidiré
coincidirás
él/ella coincidirá
nosotros coincidiremos
vosotros coincidiréis
ellos/ellas coincidirán

Conditional "I would coincide"

yo coincidiría
coincidirías
él/ella coincidiría
nosotros coincidiríamos
vosotros coincidiríais
ellos/ellas coincidirían

Present subjunctive "that I coincide"

yo coincida
coincidas
él/ella coincida
nosotros coincidamos
vosotros coincidáis
ellos/ellas coincidan